Spawanie metodą MIG/MAG 

Polega na spawaniu za pomocą łuku elektrycznego wytwarzanego pomiędzy elektrodą topliwą a spawanym materiałem. Elektrodą topliwą jest drut podawany w sposób ciągły. Łuk i jeziorko ciekłego metalu są chronione strumieniem gazu osłonowego.

Stosowane są poniższe, szczegółowe określenia na proces spawania elektrodą
topliwą w osłonie gazów:

• MIG – (Metal Inert Gas) – tą nazwą określa się proces spawania wówczas, gdy jako gaz osłonowy używany jest gaz chemicznie obojętny, np. argon, hel.
• MAG – (Metal Active Gas) – tą nazwą określa się proces spawania wówczas, gdy jako gaz osłonowy używany jest gaz chemicznie aktywny, np. CO 2 .
• GMAW – (Gas Metal Arc Welding) – skrót używany głównie w USA wspólny dla obu metod: MIG i MAG i wskazuje na zastosowanie drutu litego.
• FCAW – (Flux Cored Arc Welding) – skrót dla określenia metody spawania podobnej do MIG/MAG (GMAW) z tą różnicą, że zamiast drutu litego używany jest drut rdzeniowy (proszkowy). Jeżeli drut jest wypełniony proszkiem wytwarzającym podczas spawania gazy ochronne (metoda Innershield) to podawanie z zewnątrz (z butli) gazu osłonowego nie jest wymagane.
• spawanie migomatem, spawanie półautomatem, spawanie półautomatyczne – to potoczne nazwy procesu spawania zarówno metodą MIG jak i MAG.

Spawanie MIG/MAG jest obecnie najszerzej stosowaną metodą spawania, obejmującą około 65% wszystkich przemysłowych łukowych metod spawania.

Spawanie elektrodą otuloną – metoda MMA

Spawanie łukowe elektrodą otuloną nazywane jest również metodą MMA (Manual Arc Welding) i jest to najstarsza i najbardziej uniwersalna metoda
spawania łukowego.

W metodzie MMA wykorzystywana jest elektroda otulona, która składa się z metalowego rdzenia pokrytego sprasowaną otuliną. Pomiędzy końcem elektrody a spawanym materiałem wytwarzany jest łuk elektryczny. Zajarzenie łuku ma
charakter kontaktowy poprzez dotknięcie końca elektrody do materiału spawanego. Elektroda topi się i krople stopionego metalu elektrody przenoszone są poprzez łuk do płynnego jeziorka spawanego metalu tworząc po ostygnięciu spoinę. Spawacz dosuwa elektrodę w miarę jej stapiania do
spawanego przedmiotu tak aby utrzymać łuk o stałej długości i jednocześnie przesuwa jej topiący się koniec wzdłuż linii spawania. Topiąca się otulina elektrody wydziela gazy, które chronią płynny metal przed wpływem atmosfery a
następnie krzepnie i tworzy na powierzchni jeziorka żużel, który chroni krzepnący metal spoiny przed wpływem otoczenia. Po odsunięciu elektrody od spawanego przedmiotu łuk elektryczny ustaje i proces spawania zostaje przerwany. Po ułożeniu jednego ściegu żużel należy mechanicznie usunąć.

Podstawowa różnica w stosunku do innych metod spawania polega na tym, że w metodzie MMA elekroda ulega skróceniu. W metodzie TIG oraz MIG/MAG długość elektrody pozostaje przez cały czas niezmieniona i odległość pomiędzy uchwytem a elementem spawanym jest przez cały czas stała. W metodzie MMA, aby utrzymać stałą odległość pomiędzy elektrodą a jeziorkiem spawalniczym, uchwyt elektrody musi być przez cały czas przesuwany w kierunku spawanego elementu co powoduje, że umiejętności spawacza odgrywają szczególną rolę.

Spawanie TIG

CZYSTE SPOINY, STABILNE POŁĄCZENIA

Spawanie elektrodą wolframową w osłonie gazów obojętnych (spawanie TIG) jest procesem spawania w osłonie gazów osłonowych i zalicza się do stapiających metod spawania. Stosuje się go wszędzie tam, gdzie niezbędna jest najwyższa jakość i spoiny bez odprysków. Spawanie TIG jest między innymi stosowane do stali nierdzewnych, stopów aluminium i niklu oraz cienkich blach z aluminium, a także stali nierdzewnej. Tę metodę stosuje się w budowaniu rurociągów i zbiorników, w budowie portali lub w przemyśle lotniczym i kosmicznym.